Als ik richting onze garage loop hoor ik mijn man zeggen: ‘Neem je ook wat lekkers mee?’ Ik roep: ‘Echt niet, het moet nu eens ophouden met dat corona gevreet!’ Ik stap op mijn fiets, boodschappentas voor in mijn mand en ik fiets tegen de harde wind in naar de supermarkt. Het is slechts 3 minuten zwaar trappen.

Ik zet mijn fiets op slot en loop AH binnen. Muntje in de hand, maar dat is niet nodig. Twee vriendelijk groetende dames zijn druk bezig de handvatten van de winkelwagentjes schoon te maken. De mijne staat startklaar, ik hoef het alleen nog maar door het klapdeurtje te duwen. Ik bedank ze hartelijk, gezellig binnen komen op deze manier.

Het karretje is mijn wapen tegen corona, ongeveer 2 meter afstand houden van elkaar. Met het boodschappenbriefje in mijn hand loop ik door de winkel. Volop verse groente en fruit liggen in de koeling. Ik haal voor 3 dagen eten, dat is voldoende. Ik loop langs het banket en mijn oog valt op de gevulde koeken. 35% Korting en weggooien is zonde, lees ik. Tja dat is eigenlijk ook zo. Ach het is ook weekend, laat ik het maar meenemen.

Ik vervolg mijn weg en loop langs de kaasafdeling. Ik zie schattige minikaasjes liggen, cheddar, brie en camembert. We hebben glutenvrije toastjes liggen, dan zijn die ook op. Onze voorraadlade is behoorlijk vol, dat scheelt ruimte. Door deze conclusie loop ik opgewekt verder. Ik kijk op mijn briefje, alleen optimel staat er nog op. Dat gaat snel, ben ik alweer bijna klaar.

Als ik naar rechts kijk, zie ik de schappen met biscuits. In dit pad is het druk. Ik heb wel zin in bitterkoekjes. Ik kan mij niet heugen wanneer ik die voor het laatst heb gegeten. Ik wacht keurig op mijn beurt, want ik wil afstand bewaren.
Ondertussen speur ik het schap af, maar ik zie ze nergens. Ik zie pindakoeken liggen. Goh, die bestaan nog, lang niet gezien, neem ik die mee. Opeens zie ik de bitterkoekjes liggen. Klein dilemma, maar ik leg ze in mijn karretje.

In het volgende pad liggen de zakken chips. Daar is gretig gehamsterd zo te zien. De vakken zijn halfvol. Ik heb wel trek in borrelnootjes. Marcel vindt die ook lekker.En wat lees ik daar? 2e zak is gratis. Geweldig, want nu hoef ik niet te kiezen. Ik ken deze variant niet. Ze lijken mij beide lekker. Originele en paprika sweet, chili. Het is een soort mix. Pinda’s, borrelnootjes en chips. Goede keus van mij, chapeau!

Ik wandel richting de kassa, want ik heb alles wat op mijn briefje staat. In mijn hoofd loop ik alle schappen nog even bij langs. Ja ik heb alles, behalve chocola. Als ik nu eens pure chocola met sinaasappelsmaak meeneem. Puur is goed voor de hersenen, die kunnen ook wel een steuntje gebruiken in deze tijd. Daarna meteen door naar de kassa. Check!

Voor de kassa staan strepen, zodat je voldoende afstand kan houden. Er staan  2 dames voor mij. Ik kijk naast me en zie een zak paaseitjes liggen. Slim dat ze die bij de kassa neerleggen. Maar ik trap er niet in. Ik neem ze niet mee. Gelukkig ben ik snel aan de beurt en kan ik afrekenen. Tevreden en blij fiets ik naar huis. Wat zal Marcel, mijn man, happy zijn. Verwen ik hem toch met wat lekkers. Na de corona crisis maar weer op dieet.